Lękowo-ambiwalentny styl przywiązania kształtuje się, gdy dziecko nie może polegać na stałej obecności i responsywności rodzica.
Trauma wczesnodziecięca drastycznie wpływa na rozwój mózgu i zdolność do tworzenia bezpiecznych relacji, często prowadząc do wykształcenia . Gdy opiekun reaguje na potrzeby dziecka w sposób nieprzewidywalny – raz jest czuły, a raz emocjonalnie niedostępny – dziecko przestaje czuć się bezpiecznie i zaczyna obsesyjnie monitorować otoczenie w poszukiwaniu akceptacji. Mechanizm powstawania lękowego stylu więzi Lękowo-ambiwalentny styl przywiązania kształtuje się
: Dziecko żyje w stanie ciągłej niepewności, nie wiedząc, czy jego płacz spotka się z ukojeniem, czy z odrzuceniem. czy z odrzuceniem.